مواد قالبگیری دندانپزشکی؛ کدام ماده برای هر نوع قالبگیری مناسب است؟
مقدمه
انتخاب صحیح مواد قالبگیری دندانپزشکی یکی از مهمترین عوامل در دستیابی به یک ترمیم، روکش، بریج، پروتز یا درمان ایمپلنت دقیق است. حتی اگر آمادهسازی دندان و مراحل لابراتواری بهدرستی انجام شده باشند، وجود خطا در قالب میتواند باعث عدم تطابق پروتز، باز بودن مارجین، اختلال در اکلوژن و حتی نیاز به تکرار درمان شود.
اما یک سؤال مهم وجود دارد: برای هر نوع قالبگیری دندانپزشکی باید از چه مادهای استفاده کنیم؟
آیا آلژینات برای همه قالبها مناسب است؟ برای قالبگیری ایمپلنت PVS بهتر است یا پلیاتر؟ در قالبگیری روکش و بریج چه مادهای دقت بالاتری دارد؟ و برای پروتز کامل باید از چه موادی استفاده کرد؟
پاسخ این است که یک ماده واحد برای تمام کاربردها بهترین انتخاب نیست. انتخاب ماده قالبگیری باید براساس نوع درمان، میزان دقت موردنیاز، شرایط بافتهای دهان، وجود آندرکات، میزان رطوبت و تکنیک قالبگیری انجام شود.
در ادامه با مهمترین انواع مواد قالبگیری دندانپزشکی و کاربرد هرکدام آشنا میشویم.
انتخاب سریع ماده قالبگیری بر اساس نوع درمان
| نوع قالبگیری | ماده پیشنهادی |
|---|---|
| قالب تشخیصی | آلژینات |
| قالب اولیه ارتودنسی | آلژینات |
| قالب فک مقابل | آلژینات یا PVS |
| قالب روکش | PVS یا پلیاتر |
| قالب بریج | PVS یا پلیاتر |
| اینله و آنله | PVS یا پلیاتر |
| ونیر | PVS یا پلیاتر |
| قالب ایمپلنت | PVS یا پلیاتر |
| قالب اولیه پروتز کامل | آلژینات یا Impression Compound |
| Border Molding | Impression Compound یا الاستومر مناسب |
| قالب نهایی پروتز کامل | ZOE، PVS، پلیاتر یا پلیسولفاید |
| قالب اولیه پروتز پارسیل | آلژینات |
| قالب دقیق پروتز پارسیل | PVS یا پلیاتر |
| قالب تری بلیچینگ | آلژینات یا اسکن دیجیتال |
| Study Model | آلژینات |
| Bite Registration | مواد مخصوص ثبت بایت، اغلب بر پایه PVS |
این جدول یک راهنمای کلی است و شرایط بالینی بیمار، نوع تکنیک، میزان آندرکات، کنترل رطوبت و دستورالعمل شرکت سازنده نیز باید در تصمیم نهایی در نظر گرفته شوند.
انواع مواد قالبگیری دندانپزشکی کداماند؟
مواد قالبگیری دندانپزشکی را میتوان به دو گروه اصلی تقسیم کرد.
مواد قالبگیری الاستیک
مواد الاستیک پس از ست شدن قابلیت تغییر شکل و بازگشت نسبی به فرم اولیه را دارند و به همین دلیل میتوان آنها را از اطراف دندانها و نواحی دارای آندرکات خارج کرد.
مهمترین مواد این گروه عبارتاند از:
- آلژینات
- آگار
- سیلیکون افزایشی یا PVS
- سیلیکون تراکمی
- پلیاتر
- پلیسولفاید
مواد قالبگیری غیرالاستیک
این مواد پس از ست شدن انعطاف بسیار کمتری دارند و در مناطقی که آندرکات قابل توجه وجود دارد باید با احتیاط استفاده شوند.
مهمترین نمونهها عبارتاند از:
- Zinc Oxide Eugenol یا ZOE
- Impression Compound
- Impression Plaster
- برخی انواع Wax
آلژینات دندانپزشکی چیست و چه کاربردی دارد؟
آلژینات دندانپزشکی یا Alginate یکی از پرکاربردترین مواد قالبگیری در مطبهای دندانپزشکی است.
آلژینات در گروه هیدروکلوئیدهای غیرقابل برگشت قرار دارد و به دلیل قیمت مناسب، کاربری ساده و زمان ست شدن مناسب برای بسیاری از قالبهای اولیه مورد استفاده قرار میگیرد.
آلژینات برای چه قالبگیریهایی مناسب است؟
آلژینات معمولاً برای موارد زیر انتخاب مناسبی است:
- قالبهای تشخیصی
- Study Cast
- قالب اولیه پروتز کامل
- قالب ارتودنسی
- قالب فک مقابل
- ساخت برخی ریتینرها
- تری بلیچینگ
- محافظ ورزشی
- برخی اسپلینتها
- قالب اولیه برای ساخت تری اختصاصی
مزایای آلژینات
- قیمت اقتصادی
- مخلوط کردن آسان
- راحتی نسبی برای بیمار
- زمان ست شدن مناسب
- امکان استفاده در محیط نسبتاً مرطوب
- مناسب برای قالبهای اولیه
- قابلیت ثبت مناسب ساختارهای عمومی دهان
محدودیتهای آلژینات
آلژینات در مقایسه با الاستومرهای دقیق مانند PVS ثبات ابعادی کمتری دارد.
قالب آلژینات در اثر از دست دادن یا جذب آب میتواند دچار تغییر ابعاد شود؛ بنابراین بهتر است براساس دستورالعمل شرکت سازنده نگهداری و در زمان مناسب ریخته شود.
همچنین قدرت ثبت جزئیات و مقاومت به پارگی آن برای برخی کاربردهای بسیار دقیق، محدودتر از PVS و پلیاتر است.
آیا آلژینات برای قالب نهایی روکش مناسب است؟
در اغلب موارد خیر.
برای قالب نهایی روکش و بریج که ثبت دقیق Finish Line و مارجین اهمیت زیادی دارد، معمولاً PVS یا پلیاتر انتخاب مناسبتری هستند.
سیلیکون افزایشی یا PVS چیست؟
Polyvinyl Siloxane یا PVS که با نام Addition Silicone یا سیلیکون افزایشی نیز شناخته میشود، یکی از دقیقترین و پرکاربردترین مواد قالبگیری در دندانپزشکی ترمیمی، پروتز ثابت و ایمپلنت است.
PVS معمولاً در ویسکوزیتههای مختلف ارائه میشود:
- Light Body
- Medium Body
- Heavy Body
- Putty
وجود ویسکوزیتههای مختلف به دندانپزشک اجازه میدهد براساس تکنیک قالبگیری، ماده مناسب را انتخاب کند.
PVS برای چه قالبگیریهایی مناسب است؟
PVS یکی از بهترین گزینهها برای موارد زیر است:
- روکش
- بریج
- اینله
- آنله
- ونیر
- پروتز ثابت
- قالب ایمپلنت
- چند دندان تراشخورده
- برخی قالبهای پروتز متحرک
- برخی تکنیکهای پروتز کامل
مزایای PVS
- دقت بسیار بالا
- ثبت مناسب جزئیات ظریف
- ثبات ابعادی عالی
- برگشت الاستیک مناسب
- امکان استفاده در تکنیکهای مختلف
- ویسکوزیتههای متنوع
- امکان نگهداری قالب برای مدت بیشتر نسبت به آلژینات
محدودیتهای PVS
PVS بهطور ذاتی نسبت به پلیاتر رفتار هیدروفیلیک کمتری دارد؛ هرچند بسیاری از محصولات جدید با استفاده از سورفکتانتها قابلیت ترشوندگی بهتری دارند.
به همین دلیل کنترل خون، بزاق و رطوبت هنگام قالبگیری همچنان اهمیت زیادی دارد.
پلیاتر دندانپزشکی چیست؟
Polyether یکی دیگر از مواد الاستومری بسیار دقیق برای قالبگیری است.
یکی از نقاط قوت پلیاتر، رفتار هیدروفیلیک مناسب آن است که میتواند در ثبت جزئیات، بهویژه در شرایطی که کنترل کامل رطوبت دشوارتر است، مفید باشد.
کاربردهای پلیاتر
پلیاتر برای موارد زیر کاربرد دارد:
- قالب روکش
- قالب بریج
- اینله و آنله
- قالب چند واحد تراشخورده
- قالب ایمپلنت
- برخی تکنیکهای پروتز کامل
- قالبهای دقیق پروتزی
مزایای پلیاتر
- دقت بالا
- ثبت مناسب جزئیات
- ثبات ابعادی مناسب
- هیدروفیلیسیته مطلوب
- مناسب برای پروتز ثابت
- مناسب برای بسیاری از قالبهای ایمپلنت
مهمترین محدودیت پلیاتر
پلیاتر پس از ست شدن نسبتاً سخت است.
به همین دلیل در بیمارانی که دارای آندرکات شدید، دندانهای لق یا فضاهای بیندندانی عمیق هستند، خارج کردن قالب میتواند دشوارتر باشد.
PVS بهتر است یا پلیاتر؟
یکی از مهمترین سؤالات در انتخاب مواد قالبگیری این است که PVS بهتر است یا پلیاتر.
| ویژگی | PVS | پلیاتر |
|---|---|---|
| دقت | بسیار بالا | بسیار بالا |
| ثبات ابعادی | بسیار بالا | بالا |
| رفتار در برابر رطوبت | خوب در محصولات جدید | بسیار خوب |
| انعطاف پس از ست | بیشتر | کمتر |
| سختی | کمتر | بیشتر |
| خروج از آندرکات | آسانتر | دشوارتر |
| روکش و بریج | عالی | عالی |
| قالب ایمپلنت | عالی | عالی |
| محیط با کنترل رطوبت دشوار | مناسب | بسیار مناسب |
| آندرکات زیاد | معمولاً مناسبتر | نیازمند احتیاط |
بنابراین نمیتوان برای تمام بیماران یکی از این دو ماده را برنده مطلق دانست. انتخاب نهایی باید براساس شرایط بالینی و نوع تکنیک انجام شود.
بهترین ماده برای قالبگیری روکش و بریج چیست؟
قالب نهایی روکش و بریج باید بتواند جزئیات مهمی مانند Finish Line، مارجین تراش، سطوح دندان، ناحیه Sulcus و ارتباط دندانهای مجاور را با دقت بالا ثبت کند.
به همین دلیل انتخابهای اصلی عبارتاند از:
PVS
سیلیکون افزایشی به دلیل ثبات ابعادی و دقت بالا یکی از محبوبترین گزینهها برای قالبگیری روکش و بریج است.
پلیاتر
پلیاتر نیز دقت بسیار خوبی دارد و بهخصوص در شرایطی که رطوبت چالش بیشتری ایجاد میکند میتواند انتخاب مناسبی باشد.
بهترین ماده قالبگیری ایمپلنت چیست؟
در قالبگیری ایمپلنت، انتقال دقیق موقعیت سهبعدی ایمپلنت یا اباتمنت به مدل اهمیت بسیار زیادی دارد.
دو ماده بسیار پرکاربرد عبارتاند از PVS و پلیاتر.
PVS برای قالبگیری ایمپلنت
PVS به دلیل دقت بالا، ثبات ابعادی عالی، برگشت الاستیک مناسب و سختی کمتر نسبت به پلیاتر در بسیاری از قالبهای ایمپلنت استفاده میشود.
پلیاتر برای قالبگیری ایمپلنت
پلیاتر نیز به دلیل دقت بالا و رفتار مناسب در محیط مرطوب یکی از مواد شناختهشده برای قالبگیری ایمپلنت است.
برای ایمپلنت PVS بهتر است یا پلیاتر؟
هر دو ماده میتوانند انتخاب مناسبی باشند.
انتخاب نهایی به عواملی مانند:
- تعداد ایمپلنتها
- زاویه ایمپلنتها
- وجود آندرکات
- تکنیک قالبگیری
- نوع تری
- شرایط رطوبت
- میزان سختی موردنیاز
وابسته است.
در شرایطی که خارج کردن قالب دشوار باشد، انعطاف بیشتر PVS میتواند مزیت ایجاد کند.
بهترین ماده برای قالبگیری پروتز کامل چیست؟
در پروتز کامل معمولاً یک ماده برای تمام مراحل استفاده نمیشود.
فرآیند میتواند شامل قالب اولیه، ساخت Custom Tray، Border Molding و قالب نهایی باشد.
ماده مناسب برای قالب اولیه پروتز کامل
برای قالب اولیه معمولاً میتوان از آلژینات یا Impression Compound استفاده کرد.
هدف در این مرحله ثبت کلی ساختمانهای آناتومیک و تهیه مدل اولیه است.
Impression Compound چیست؟
Impression Compound یک ماده ترموپلاستیک است؛ یعنی با گرم شدن نرم و با سرد شدن مجدداً سخت میشود.
یکی از مهمترین کاربردهای آن در پروتز کامل، Border Molding است.
مزایای Impression Compound
- قابلیت کنترل هنگام شکلدهی
- امکان گرم کردن و اصلاح مجدد
- مناسب برای ثبت Border
- کاربرد مناسب در پروتز کامل
محدودیتها
- پس از سرد شدن سخت میشود
- برای آندرکات زیاد مناسب نیست
- ثبت جزئیات ظریف آن در سطح الاستومرهای دقیق نیست
ZOE یا زینک اکساید اوژنول چیست؟
Zinc Oxide Eugenol Impression Paste از مواد کلاسیک قالبگیری در پروتز کامل است.
این ماده پس از ست شدن سخت میشود و میتواند برای قالب نهایی برخی فکهای کاملاً بیدندان و بدون آندرکات قابل توجه استفاده شود.
مزایای ZOE
- Flow مناسب در ضخامت کم
- ثبت مناسب سطوح بافت نرم
- کاربرد در قالب نهایی برخی پروتزهای کامل
چه زمانی ZOE مناسب نیست؟
در مواردی مانند آندرکات قابل توجه، حساسیت به اوژنول یا شرایطی که خروج ماده سخت مشکل باشد، باید از گزینه دیگری استفاده شود.
سیلیکون تراکمی چیست؟
Condensation Silicone یکی دیگر از الاستومرهای قالبگیری است.
این ماده میتواند جزئیات مناسبی ثبت کند؛ اما ثبات ابعادی آن معمولاً پایینتر از PVS است.
در واکنش ست شدن این نوع سیلیکون، محصول جانبی ایجاد میشود و به همین علت تأخیر در ریختن قالب میتواند تغییرات ابعادی بیشتری ایجاد کند.
کاربردهای سیلیکون تراکمی
- پروتز ثابت
- روکش
- بریج
- برخی قالبهای پروتزی
مزیت سیلیکون تراکمی
قیمت مناسبتر در برخی محصولات و ثبت قابل قبول جزئیات.
محدودیت سیلیکون تراکمی
ثبات ابعادی کمتر نسبت به سیلیکون افزایشی یا PVS.
پلیسولفاید چیست؟
Polysulfide یکی از الاستومرهای قدیمیتر دندانپزشکی است.
از ویژگیهای آن میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- مقاومت پارگی مناسب
- انعطافپذیری خوب
- زمان کار نسبتاً طولانی
- ثبت مناسب جزئیات
با این حال عواملی مانند بوی نامطلوب، زمان ست طولانیتر، کاربری دشوارتر و ثبات ابعادی پایینتر نسبت به PVS باعث شدهاند استفاده از آن در بسیاری از مطبها کاهش یابد.
آگار در قالبگیری دندانپزشکی
Agar یک هیدروکلوئید برگشتپذیر است.
آگار میتواند جزئیات خوبی را ثبت کند، اما به تجهیزات مخصوص نیاز دارد.
با گسترش مواد الاستومری و اسکنرهای داخل دهانی، استفاده روتین از آن نسبت به گذشته کمتر شده است.
بهترین ماده قالبگیری ارتودنسی چیست؟
برای بسیاری از قالبهای معمول ارتودنسی، آلژینات همچنان یک گزینه اقتصادی و کاربردی است.
از آلژینات میتوان برای موارد زیر استفاده کرد:
- Study Model
- بررسی روابط دندانی
- ساخت برخی پلاکها
- ریتینر
- تری بلیچینگ
- برخی اسپلینتها
در مراکز مجهز، اسکن داخل دهانی نیز میتواند جایگزین قالبگیری سنتی شود.
قالبگیری دیجیتال بهتر است یا قالبگیری سنتی؟
Digital Impression یا اسکن داخل دهانی در سالهای اخیر جایگاه مهمی در دندانپزشکی دیجیتال پیدا کرده است.
مزایای مهم آن شامل:
- حذف ماده قالبگیری
- راحتی بیشتر برخی بیماران
- مشاهده سریع نتیجه
- انتقال دیجیتال اطلاعات به لابراتوار
- امکان اصلاح بخشهایی از اسکن
- کاهش برخی مراحل فیزیکی
است.
با این حال قالبگیری سنتی همچنان در بسیاری از درمانها کاربرد دارد.
انتخاب بین قالبگیری دیجیتال و قالبگیری سنتی به نوع درمان، موقعیت مارجین، تجهیزات کلینیک، تجربه کاربر و شرایط بیمار بستگی دارد.
نقش ویسکوزیته در انتخاب مواد قالبگیری
تنها انتخاب PVS یا پلیاتر کافی نیست؛ ویسکوزیته ماده نیز اهمیت زیادی دارد.
Light Body
برای ثبت جزئیات ظریف و اطراف دندان تراشخورده استفاده میشود.
Medium Body
میتواند در تکنیکهای Monophase یا برخی قالبهای تکمرحلهای استفاده شود.
Heavy Body
معمولاً داخل تری قرار گرفته و حمایت مناسبی برای Light Body ایجاد میکند.
Putty
ویسکوزیته بسیار بالایی دارد و در تکنیکهای Putty-Wash استفاده میشود.
Putty-Wash چیست؟
در تکنیک Putty-Wash معمولاً از دو ویسکوزیته متفاوت ماده قالبگیری استفاده میشود.
Putty حجم اصلی قالب را تشکیل میدهد و Light Body برای ثبت جزئیات اطراف دندان و مارجین به کار میرود.
Putty-Wash میتواند به شکل یکمرحلهای یا دومرحلهای انجام شود و رعایت فضای مناسب برای Wash Material اهمیت زیادی دارد.
مهمترین معیارهای انتخاب ماده قالبگیری دندانپزشکی
برای انتخاب بهترین ماده قالبگیری بهتر است عوامل زیر بررسی شوند.
۱. دقت موردنیاز
قالب ایمپلنت یا روکش نیازمند دقت بیشتری نسبت به یک Study Model معمولی است.
۲. ثبات ابعادی
اگر قالب قرار است با تأخیر به لابراتوار برسد، ثبات ابعادی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
۳. وجود آندرکات
در آندرکاتهای زیاد استفاده از مواد بسیار سخت میتواند خارج کردن قالب را دشوار کند.
۴. میزان رطوبت
خون و بزاق میتوانند ثبت جزئیات را مختل کنند.
۵. مقاومت به پارگی
این ویژگی بهخصوص در نواحی Sulcus و مارجین اهمیت دارد.
6. Working Time
دندانپزشک باید زمان کافی برای قرار دادن ماده و تری داشته باشد.
7. Setting Time
در بیمارانی که تحمل کمتری دارند، زمان ست شدن مناسب میتواند تجربه بیمار را بهبود دهد.
۸. راحتی بیمار
بو، طعم، حجم ماده و مدت ماندن تری در دهان مهم هستند.
۹. قیمت ماده
قیمت اهمیت دارد، اما نباید تنها معیار انتخاب باشد.
۱۰. دستورالعمل سازنده
نسبت اختلاط، زمان کار، زمان ست شدن، روش ضدعفونی و مدت مجاز تا ریختن قالب ممکن است در برندهای مختلف متفاوت باشد.
جدول مقایسه مواد قالبگیری دندانپزشکی
| ماده | دقت | ثبات ابعادی | تحمل رطوبت | انعطاف | کاربرد اصلی |
|---|---|---|---|---|---|
| آلژینات | متوسط | محدود | خوب | خوب | قالب اولیه و تشخیصی |
| PVS | بسیار بالا | بسیار بالا | خوب | بسیار خوب | روکش، بریج، ایمپلنت |
| پلیاتر | بسیار بالا | بالا | بسیار خوب | متوسط | روکش، بریج، ایمپلنت |
| سیلیکون تراکمی | خوب | متوسط | متوسط | خوب | پروتز ثابت |
| پلیسولفاید | خوب | متوسط | متوسط | خوب | کاربردهای منتخب پروتزی |
| ZOE | خوب | خوب | — | غیرالاستیک | قالب نهایی فک بیدندان |
| Compound | متوسط | مناسب | — | غیرالاستیک پس از سرد شدن | قالب اولیه و Border Molding |
اشتباهات رایج در قالبگیری دندانپزشکی
استفاده از آلژینات برای قالب نهایی دقیق روکش
آلژینات برای Study Model مناسب است، اما برای ثبت دقیق Finish Line معمولاً انتخاب اول نیست.
عدم کنترل رطوبت
حتی بهترین ماده قالبگیری نیز نمیتواند خونریزی شدید و بزاق روی مارجین را کاملاً جبران کند.
انتخاب پلیاتر در آندرکات شدید بدون توجه به سختی
سختی پلیاتر بعد از ست شدن باید قبل از استفاده بررسی شود.
استفاده از تری نامناسب
تری باید ابعاد مناسب داشته باشد و ماده با ضخامت کافی و کنترلشده در اطراف ساختارهای موردنظر قرار گیرد.
بیتوجهی به Tray Adhesive
در مواد الاستومری، استفاده از Adhesive مناسب با تری و ماده قالبگیری اهمیت دارد.
عدم رعایت زمان پیشنهادی سازنده
Working Time و Setting Time باید براساس محصول مورد استفاده رعایت شوند.
نتیجهگیری
انتخاب صحیح مواد قالبگیری دندانپزشکی تأثیر مستقیمی بر دقت قالب، کیفیت ساخت پروتز و موفقیت نهایی درمان دارد. هیچ مادهای برای تمام انواع قالبگیری بهترین گزینه نیست و انتخاب صحیح باید براساس نوع درمان، میزان دقت موردنیاز، وضعیت بافتهای دهان، وجود آندرکات، کنترل رطوبت و تکنیک مورد استفاده انجام شود.
بهطور کلی، آلژینات برای قالبهای اولیه، تشخیصی و بسیاری از کاربردهای ارتودنسی انتخابی اقتصادی و کاربردی است. در مقابل، برای درمانهای دقیقتر مانند روکش، بریج، ونیر، اینله، آنله و قالبگیری ایمپلنت، PVS و پلیاتر به دلیل دقت و ثبات ابعادی بالاتر گزینههای مناسبتری محسوب میشوند.
در پروتز کامل نیز انتخاب ماده به مرحله قالبگیری و شرایط بیمار بستگی دارد. برای قالب اولیه میتوان از آلژینات یا Impression Compound استفاده کرد، در حالی که برای قالب نهایی بسته به وضعیت بافت، آندرکات و تکنیک موردنظر، موادی مانند ZOE، PVS، پلیاتر یا پلیسولفاید قابل استفاده هستند.
در نهایت، بهترین ماده قالبگیری دندانپزشکی لزوماً گرانترین یا جدیدترین ماده موجود در بازار نیست؛ بلکه مادهای است که ویژگیهای آن بیشترین تطابق را با شرایط بالینی و هدف قالبگیری داشته باشد.
هنگام انتخاب و خرید مواد قالبگیری دندانپزشکی نیز بهتر است علاوه بر قیمت، به برند سازنده، تاریخ انقضا، ویسکوزیته، Working Time، Setting Time، ثبات ابعادی، میزان انعطاف، شرایط نگهداری و دستورالعمل شرکت تولیدکننده توجه شود. انتخاب آگاهانه ماده مناسب میتواند احتمال خطا، تغییر شکل قالب و نیاز به تکرار قالبگیری را کاهش دهد و در نهایت به دستیابی به نتیجه دقیقتر و قابل پیشبینیتر کمک کند.
سوالات متداول درباره مواد قالبگیری دندانپزشکی
بهترین ماده برای قالبگیری روکش چیست؟
PVS یا سیلیکون افزایشی یکی از رایجترین گزینهها برای قالب نهایی روکش است. پلیاتر نیز دقت بالایی دارد و براساس شرایط بالینی میتواند انتخاب مناسبی باشد.
آیا آلژینات برای قالب روکش مناسب است؟
برای قالب تشخیصی یا فک مقابل میتوان از آلژینات استفاده کرد؛ اما برای قالب نهایی دقیق روکش معمولاً PVS یا پلیاتر ترجیح داده میشود.
بهترین ماده برای قالبگیری ایمپلنت چیست؟
PVS و پلیاتر هر دو از مواد دقیق و رایج برای قالبگیری ایمپلنت هستند. انتخاب بین آنها باید براساس شرایط بیمار، آندرکات، رطوبت و تکنیک قالبگیری انجام شود.
PVS همان سیلیکون افزایشی است؟
بله. Polyvinyl Siloxane یا PVS در دندانپزشکی بهعنوان Addition Silicone یا سیلیکون افزایشی شناخته میشود.
تفاوت آلژینات و PVS چیست؟
آلژینات اقتصادیتر است و بیشتر برای قالبهای اولیه و تشخیصی استفاده میشود. PVS دقت و ثبات ابعادی بیشتری دارد و برای قالبهای دقیق مانند روکش، بریج و ایمپلنت مناسبتر است.
برای قالب فک بیدندان چه مادهای مناسب است؟
برای قالب اولیه معمولاً آلژینات یا Impression Compound و برای قالب نهایی براساس شرایط بیمار ZOE، PVS، پلیاتر یا پلیسولفاید قابل استفاده هستند.
کدام ماده قالبگیری ثبات ابعادی بیشتری دارد؟
PVS یکی از مواد قالبگیری با ثبات ابعادی بسیار بالا است و به همین دلیل در بسیاری از درمانهای دقیق پروتزی استفاده میشود.
پلیاتر چه مزیتی نسبت به PVS دارد؟
پلیاتر رفتار هیدروفیلیک مناسبی دارد و در برخی شرایط مرطوب میتواند مفید باشد؛ اما پس از ست شدن نسبت به PVS سختتر است.